Συνέντευξη στην εφημερίδα της Κύπρου "Ο Φιλελεύθερος" - Μάιος 2012

Μια συνέντευξη στην εφημερίδα ΄΄ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ΄΄

 Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΄΄ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ΄΄

http://www.dimokratis.gr/index.php?id=23808&view_option=subject

Πηγή έμπνευσης η ίδια η ζωή

Η συγγραφέας μιλά στη Μαριάνθη Βάμβουρα

Δε χρειάζεται να προχωρήσει κανείς πολύ τις αράδες στην ανάγνωση του μυθιστορήματος « Αόρατος δεσμός» της Νικόλ- Άννας Μανιάτη, για να νιώσει πως συγκλονίζεται από την έντονη, ζωντανή γραφή.
  Κομμένη ανάσα, αγωνία, συγκίνηση, απορρόφηση πλήρης μπορούμε να πούμε πως είναι οι πρώτες λίγες λέξεις σα θέλουμε να εκφράσουμε τα όσα εμπνέει ακόμη και στον ανυποψίαστο αναγνώστη το νέο μυθιστόρημα της καταξιωμένης συγγραφέα που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός. 

«Το ποδοβολητό πίσω της δυνάμωνε. Έφτανε στ αυτιά της απειλητικό, επίμονο. Τα βαριά άρβυλα άφηναν έναν οξύ ήχο καθώς χτυπούσαν πάνω στις πέτρες, στο καλντερίμι. Κάπου κάπου ξεχώριζε τις βρισιές που συνόδευαν το θόρυβο και οι απειλές της πάγωναν το αίμα Κάποιο λουκέτο ακούστηκε να μπαίνει στη θέση του και να κλειδώνει. Απέναντι ένα μάνταλο έπεσε βαρύ και σφάλισε μια πόρτα. Το χωριό θα έκλεινε τα μάτια σε ό,τι κι αν γινόταν!

Πάσχισε να βρει κάπου να κρυφτεί μα η κοιλιά, που μόλις άρχισε να διαγράφεται, και ο σάκος που είχε κρεμασμένο στον ώμο την εμπόδιζαν. H Αγγελική καταδιώχτηκε, πόνεσε, πείνασε για να φέρει στον κόσμο μια πολύτιμη ζωή. Μια κρίσιμη στιγμή, μια αθώα αλλά άτυχη κίνηση και μια εξήγηση που δόθηκε πολύ αργά, από φόβο, θα σταθούν μοιραίες για τη σχέση μητέρας και παιδιού.

Μια αλλόκοτη σχέση αγάπης και μίσους ανάμεσα σε μάνα και γιο με ολέθρια αποτελέσματα!» διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο για μια πρώτη γνωριμία με το μυθιστόρημα που θα το δούμε να εξελίσσεται με έντονες περιγραφές, παλμό, εικόνες που κάνουν τον αναγνώστη να νιώθει πως τις ζει εκείνη τη στιγμή που τις διαβάζει.
«Το τίμημα» « Όταν κλαίνε τ΄αστέρια» αλλά και το συνταρακτικό « Κομμένα λουλούδια» είναι κάποιοι τίτλοι, από τους οποίους γνωρίζουμε τη συγγραφέα που μπορεί και καθηλώνει τον αναγνώστη με τον τρόπο γραφής, το ύφος, την πλοκή στα μυθιστορήματά της.

Στην παρουσίαση της συγγραφέα από τις Εκδόσεις Ψυχογιός διαβάζουμε:
Η Νικόλ- Άννα Μανιάτη γεννήθηκε στην Κύπρο, όπου και έζησε τα παιδικά της χρόνια. Σε πολύ νεαρή ηλικία μετακόμισε με την οικογένειά της στο Λονδίνο. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία και είναι κάτοχος B.A., P.G.C.E και M.A. Ολοκλήρωσε, επίσης, σπουδές νοσηλευτικής τριετούς φοίτησης στο King Edward Memorial Hospital.

 Το 1978 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου αρχικά εργάστηκε ως καθηγήτρια αγγλικών, ενώ αργότερα άνοιξε δικό της κέντρο ξένων γλωσσών, το οποίο διηύθυνε επί δεκαοκτώ χρόνια. Στο διάστημα αυτό εξέδωσε με επιτυχία τέσσερα εκπαιδευτικά βιβλία, τρία από τα οποία εγκρίθηκαν από το Υπουργείο Παιδείας.

 Το τέταρτο κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Longman. Υπήρξε, επίση,ς εισηγήτρια εκπαιδευτικών σεμιναρίων και μέλος εξεταστικών επιτροπών για την ξενόγλωσση παιδεία. Στο ενεργητικό της περιλαμβάνονται και πολλές δημοσιεύσεις εκπαιδευτικών άρθρων.

Στο σημερινό φύλλο έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε τη συγγραφέα με μια συνέντευξη που μας παραχώρησε με αφορμή την κυκλοφορία του νέου της μυθιστορήματος « Αόρατος δεσμός».
Κυρία Μανιάτη, με ιδιαίτερη τη χαρά και την τιμή για τη συνομιλία μαζί σας, σας καλωσορίζουμε στο «Δημοκράτη».

Αν λάβουμε υπόψη μας πως κάθε συγγραφέας έχει το δικό του μικρό και μακρόκοσμο, γεννιέται το ερώτημα, τι υπήρξε για σας το αρχικό ορμητήριο, ώστε να ξεκινήσετε τη συγγραφή του πρώτου σας μυθιστορήματος.
Η απόλυτη ανάγκη να "βγάλω" από μέσα μου όσα τότε με βασάνιζαν, πίκρα, απογοήτευση, προδοσία φίλων...Έγραψα το βιβλίο και έμεινε 10 χρόνια στα συρτάρια. Όταν η ψυχή μου "καθάρισε" από τις πικρές σκέψεις και βρήκα δύναμη να τα αφήσω όλα πίσω μου, ένιωσα πως μπορούσα πια να το αφήσω να εκδοθεί. Το πιο δύσκολο πράγμα είναι η ειλικρινής συγχώρεση. Το βιβλίο είναι "Το Τίμημα" και φυσικά με αλλαγμένες καταστάσεις και περιστατικά ώστε να μην συνδέεται με αληθινά πρόσωπα.
Κατά πόσον προσωπικά σας βιώματα μπορεί να αποτελέσουν στοιχεία για ένα σας έργο;
Είτε το θέλουμε είτε όχι προσωπικές εμπειρίες συμπεριλαμβάνονται. Προσαρμόζονται, όμως, στους χαρακτήρες που πλάθουμε, αλλαγμένες, τροποποιημένες. Και όχι μόνο βιώματα ή εμπειρίες προσωπικά, αλλά και των ανθρώπων γύρω μας. Η ίδια η ζωή αποτελεί πηγή έμπνευσης και αστείρευτων στοιχείων για δημιουργία.
Αφήνετε να διαφανούν αυτά και να γίνουν αντιληπτά από τον αναγνώστη;
Αν ο αναγνώστης ταυτιστεί ή παρασυρθεί από τους ήρωες, τότε αναγνωρίζει πολλά τέτοια στοιχεία από τη ζωή γύρω του ή ακόμα και τη δική του.
 
Κυρία Μανιάτη, τι ρόλο έχει για σας η συγγραφή στη ζωή σας ;
Είναι ανάγκη έκφρασης. Όταν άρχισα να γράφω ένιωθα ελεύθερη. Έγραφα για μένα. Είχα 5 βιβλία τελειωμένα, όταν ο κ. Αβραμίδης πρότεινε να εκδοθούν. Το πρώτο που δοκιμάστηκε ήταν το τρίτο που γράφτηκε. Ακολούθησαν τα υπόλοιπα, σύμφωνα με την κρίση του εκδοτικού οίκου και όχι με τη σειρά γραφής.
Αν σας γινόταν πρόταση να μεταφερθεί ένα σας έργο στην οθόνη ποια θα ήταν η θέση σας;
Θα ήθελα να ενημερώνομαι για τις αλλαγές που απαιτεί η οθόνη σε ένα βιβλίο.

Προτού ξεκινήσετε να γράφετε, οι προτιμήσεις σας ως αναγνώστης στρέφονταν περισσότερο στην ελληνική ή ξένη βιβλιογραφία;
Άρχισα με Έλληνες συγγραφείς. Στα παιδικά μου χρόνια οι επιλογές ήταν οι ασύγκριτοι Καζαντζάκης, Καρκαβίτσας, Μυριβήλης, Θεοτόκης, προχώρησα με τα χρόνια στο Σικελιανό, Δασκαλάκη, Μπουκουβάλα... Αργότερα, στο Λονδίνο περιορίστηκα στους ξένους συγγραφείς και όταν ξαναγύρισα στην Ελλάδα είχαν αρχίσει να εμφανίζονται καινούριοι Έλληνες συγγραφείς. Θαυμάζω και σέβομαι αρκετούς από αυτούς και ορισμένους από τη νέα γενιά.
 
Όταν ολοκληρώνετε τη συγγραφή ενός μυθιστορήματος και το παραδίδετε στον εκδότη ποια είναι η πρώτη σας σκέψη;
Όταν ολοκληρώνω τη συγγραφή νιώθω αγαλλίαση, όταν το παραδίδω φόβο.
 
Θυμάστε πώς νιώσατε όταν είδατε στις προθήκες των βιβλιοπωλείων το πρώτο σας μυθιστόρημα;
Συστολή! Προσπαθούσα να κρυφτώ, να μην αναγνωριστώ και με συνδέσουν με το βιβλίο. Δεν θεωρούσα ότι έγραψα κάτι άξιο να διαβαστεί. Αυτό συνεχίστηκε και στο δεύτερο που είχε μεγάλη επιτυχία, "Η Κόρη του Φεγγαριού". Μπορώ να πω πως δεν ξεπέρασα ποτέ τη συστολή όταν βλέπω ένα βιβλίο μου στις προθήκες των βιβλιοπωλείων.
 
Μετά το «Κομμένα λουλούδια» ήρθε « Ο αόρατος δεσμός». Δυνατός δεσμός κορυφαίου αισθήματος θα μπορούσαμε να πούμε. Κοινή συντεταγμένη η σχέση μητέρας- παιδιού. Τυχαία αυτή η επιμονή;

Καθόλου! Με συναρπάζει αυτή η σχέση σε όλες της τις μορφές και τις παραλλαγές και, όπως προείπα, αστείρευτη πηγή έμπνευσης είναι η ίδια η ζωή γύρω μας. Δεν είναι καθόλου απλή αυτή η σχέση. Η διαφορά είναι ότι τα δυο βιβλία δεν γράφτηκαν το ένα μετά το άλλο, απλά εκδόθηκαν μ' αυτή τη σειρά. Το επόμενο που ελπίζω να εκδοθεί δεν αφορά αυτή τη σχέση. Το μεθεπόμενο όμως ναι, αλλά σε μια ασύλληπτη πραγματικότητα της σχέσης αυτής, καθόλου όμοιο, αλλά καθ' όλα πραγματικό και αρκετά συχνό στην κοινωνία.
 
Η απήχηση που θα έχει κάθε σας μυθιστόρημα στο αναγνωστικό κοινό διαφοροποιεί την προσωπική σας γνώμη για το έργο σας;

Όχι, απεναντίας όποτε ακούω διαφορετική άποψη από αναγνώστη δίνει πάντα αφορμή για συζήτηση και γόνιμο διάλογο.
Δώστε μας παρακαλώ, την εικόνα του εαυτού σας ως αναγνώστη πια, σε πέντε λέξεις μέσα.
Αρκεί μόνο μία; Επιλεκτική.

vamvouramar@gmail.com
www.marianthiv.blogspot.com

Συνέντευξη από τη συγγραφέα Νικόλ Άννα Μανιάτη στον Τάσο Αγγελίδη Γκέντζο

Άρθρο του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου

Αναδημοσίευση από το ηλεκτρονικό περιοδικό: 

 http://www.apothessaloniki.gr/index.php?page=article&article_id=3035#menu_top

Ο « Αόρατος Δεσμός » της Νικόλ Άννας Μανιάτη «αποκαλύπτεται» στην Περαία τηςΘεσσαλονίκης

Το Σάββατο στις 17 του Μάρτη, δύο συγγραφείς των εκδόσεων «Ψυχογιός», δύο πραγματικές κυρίες, θα παρουσιάσουν για πρώτη φορά τα καινούργια μυθιστορήματά τους στο κοινό της Θεσσαλονίκης!  Δεν έχουν κλείσει ακόμα ούτε δύο μήνες από την έκδοσή τους…

Οι κυρίες Νικόλ Άννα Μανιάτη και Φανή Πανταζή παρουσιάζουν τα βιβλία τους σε γνωστό βιβλιοπωλείο της Περαίας.

Στις παρακάτω αράδες με ιδιαίτερη χαρά  θα προσπαθήσω να σας παρουσιάσω την Νικόλ Άννα Μανιάτη, επιχειρώντας αρχικά να σκιαγραφήσω τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της και παρακαλώντας σας στη συνέχεια να προσέξετε την σεμνότητα και την καθαρότητα που βγαίνει από τις σύντομες απαντήσεις της.

 Ένας άνθρωπος τόσο αισιόδοξος και δυναμικός, με το χαμόγελο να κόβει βόλτες πάνω στα χείλη της και με την καλή κουβέντα για τον ομότεχνο στο στόμα, μια δυνατή προσωπικότητα βγαλμένη από τα χρονοντούλαπα της ιδεολογίας και της ηθικής άλλων εποχών… Βλέπει το κακό, το χυδαίο, τη μιζέρια, το ψέμα… και με μια κίνησή της τα προσπερνά! Δεν αναλώνει τον εαυτό της γύρω από πράγματα που δεν την αφορούν!

 Στην αρχή – αν δεν την γνωρίζεις – μπορεί και να θεωρήσεις πως είναι εύθραυστη… Σύντομα όμως θα καταλάβεις το λάθος σου! Η Νικόλ είναι μια αγωνίστρια της ζωής και των απολαύσεων της κι όχι ένας μίζερος κριτής της σύγχρονης παγερής πραγματικότητας.

Η Νικόλ αγαπά τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα! Πόσες φορές δεν την άκουσα να επαναλαμβάνει το πόσο ωραία περνάει κάθε φορά που πηγαίνει στη Φλώρινα… Τη γνώρισα το καλοκαίρι του 2011 στην έκθεση βιβλίου της παραλίας κι από τότε δεν έχουμε χάσει την επαφή μας. 

Τα λέμε οπωσδήποτε μια φορά την εβδομάδα στο τηλέφωνο…  Βραδινές ώρες! Δώδεκα στη Θεσσαλονίκη… δέκα στο Λονδίνο! Μιλάς μαζί της και παίρνεις μαθήματα ανθρωπιάς και μεγαλοψυχίας! Υπάρχουν και τέτοιοι άνθρωποι στην εποχή μας! Ευτυχώς που υπάρχουν! Χαίρεται με την χαρά σου σαν να είναι δική της χαρά και ενδιαφέρεται πραγματικά για σένα…

Ένας γενναιόδωρος άνθρωπος λοιπόν ανοίγει την αγκαλιά της ψυχής του και απαντά στις ερωτήσεις μου… 

Παρουσίαση του καινούργιου σας μυθιστορήματος "Αόρατος δεσμός" στη Θεσσαλονίκη μας. Περιμένω αγαπητή κυρία Μανιάτη να ακούσω τα πρώτα σας συναισθήματα…

Χαρά, αδημονία, νευρικότητα, φόβος! Πώς θα υποδεχτούν οι αναγνώστες το βιβλίο, αν καταφέρει να αγγίξει χορδές, αν προβληματίσει, αν θυμίσει, αν συγκινήσει... πολλά ανάμεικτα συναισθήματα αφού πάντα οι αναγνώστες ποικίλουν στις προτιμήσεις και είναι οι αυστηρότεροι κριτές.

Μιλήστε μας για το βιβλίο σας!

Δεν είναι εύκολο μέσα σε λίγες γραμμές. Διάβασα πολλούς τόμους Αναπτυξιακής Ψυχολογίας για να αποδώσω την αλλόκοτη συναισθηματική αντίδραση του γιου που μισεί τη μάνα που τον λατρεύει και που υπέστη καταδίωξη, εξαθλίωση, ταπείνωση για να τον φέρει στον κόσμο και να τον μεγαλώσει. Η αγάπη της ανταμείβεται με σκληρότητα και αδιαφορία από τη μεριά του, που όμως ο ίδιος δεν μπορεί να εξηγήσει, ούτε να καταλάβει. Υποφέρει μέσα του και ψάχνεται για το λόγο που τον έκανε να αντιδρά με τόση κακία προς τη μάνα. Του λείπει το συναίσθημα της αγάπης προς τη γυναίκα που τον γέννησε, τον κάνει δυστυχισμένο, αλλά δεν μπορεί να αντιδράσει. Κάτι συνέβη στους πρώτους μήνες της ζωής του, τους μήνες που μάνα και βρέφος είναι ακόμα συνδεδεμένοι με τον αόρατο δεσμό που αφήνει πίσω η αποκοπή του ομφάλιου λώρου και εξαρτώνται από συναισθήματα και εκφράσεις του σώματος για να επικοινωνούν. Αυτό το κάτι, μόνο η μάνα του μπορούσε να του πει και να δοθεί μια εξήγηση. Αυτή η εξήγηση καθυστερεί από φόβο και ενοχές και εν τω μεταξύ η ζωή άλλων επηρεάζεται τραγικά. Και όταν δίνεται..., αλλά τα υπόλοιπα στο βιβλίο…

Μιλήστε μας λίγο για την Νικόλ... Όχι για τη Νικόλ Άννα Μανιάτη, την επιτυχημένη συγγραφέα που καταφέρνει και πουλάει δεκάδες χιλιάδες βιβλία!

Θα αφήσω άλλους να μιλήσουν γι' αυτό. Κανείς δεν μπορεί να χαρακτηρίσει αμερόληπτα τον εαυτό του.


Θα ήθελα να μάθω κυρία Μανιάτη τη σχέση που έχετε με τους αναγνώστες σας. Όταν σας πλησιάζουν π.χ. τι σας ρωτούν; Πως νιώθετε;

Ο κάθε αναγνώστης είναι ξεχωριστός. Σέβομαι, εκτιμώ και υπολογίζω τον κάθε ένα ξεχωριστά. Έχουν προσωπική κρίση και την εκφράζουν ο κάθε ένας με το δικό του τρόπο. Γίνονται οι αυστηρότεροι κριτές του έργου μας ανεξάρτητα μόρφωσης, επιπέδου ή συμπάθειας. Αποτελούν τη βάση της ύπαρξης όλων των συγγραφέων, χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχαμε εμείς. Θαυμάζω τη δίψα του για ανάγνωση -ανεξάρτητα προτιμήσεων. Οι ερωτήσεις ποικίλες και διεισδυτικές και γι' αυτό στις παρουσιάσεις μου είμαι ανοικτή πάντα για ερωτήματα και συζητήσεις. Με χαροποιεί το ενδιαφέρον τους γιατί δείχνει πως δεν αντιμετωπίζουν το όποιο βιβλίο σαν απλή ανάγνωση αλλά το ζουν. Η επιτυχία ενός συγγραφέα -αν μπορώ να αποκαλέσω την αποδοχή επιτυχία- έχει ημερομηνία λήξης και εξαρτάται ολοκληρωτικά από τον αναγνώστη μας. Σεβάσου τον και θα σε στηρίξει, αγνόησε τον και γίνε υπερόπτης τότε θα αντιδράσει. Από κάθε συγγραφέα έχουν ξεχωρίσει κάτι που τους αγγίζει, αν προσπαθήσεις για χάρη εμπορικότητας να αλλάξεις το ξεχωρίζουν. Ο μεγάλος αριθμός συγγραφέων που παρουσιάζεται ξαφνικά δεν πρέπει να φοβίζει, ούτε να προκαλεί. Όλοι απευθύνονται σε ένα κοινό που τους ακολουθεί και ταυτίζονται. Μεγάλη ποικιλία αναγνωστών και λίγοι μόνο δεν καλύπτουν απαραίτητα όλα τα γούστα.

Έχετε εκδώσει ήδη 7 μυθιστορήματα με πολύ μεγάλη επιτυχία. Ποιο από αυτά τα βιβλία θεωρείτε εσείς ως το "αγαπημένο" σας;

Αυτό που γράφω κάθε φορά… Πάντα αυτό είναι το αγαπημένο μου!

Η λέξη έμπνευση είναι  μια χιλιοειπωμένη λέξη. Είναι πράγματι ο ρόλος της τόσο σημαντικός για εμάς τους συγγραφείς;

Η έμπνευση είναι για μένα συναίσθημα. Η ζωή γύρω μας είναι γεμάτη από συναισθήματα σε όλες τις εκδηλώσεις της καθημερινότητας. Παρατηρητικότητα, ευαισθησία και δυνατότητα κατανόησης ανθρώπινων αντιδράσεων είναι το κλειδί της έμπνευσης. Δεν χρειάζεσαι άλλο έναυσμα ή δικαιολογία για να δημιουργήσεις. Η φαντασία, δύναμη μυθοπλασίας και ικανότητα έκφρασης απαραίτητα για να αποδώσουν ζωή στους χάρτινους ήρωες που δημιουργεί ο συγγραφέας… εμπνευσμένους από την ίδια τη ζωή.

Ζείτε στο Λονδίνο. Ασπάζεστε κι εσείς τη ρήση πως οι Έλληνες του εξωτερικού είναι περισσότερο Έλληνες...

Οι Έλληνες του εξωτερικού έχουν πάρει μαζί τους την περηφάνια της καταγωγής τους, την ιδέα της πατρίδας τους, την ιστορία και το μεγαλείο της. Οι Έλληνες που ζουν στην Ελλάδα έρχονται σ καθημερινή επαφή με τη σκληρή πραγματικότητα και υποφέρουν, πονούν, αγανακτούν. Δεν αισθάνονται ποτέ λιγότερο Έλληνες, απλά υπομένουν περισσότερα και εξοργίζονται με την αναλγησία και την εγωπάθεια -και με το καθόλου εθνικό φρόνημα- των ηγετών τους.

Θα μου συγχωρέσετε την αναίδεια! Το προηγούμενο βιβλίο σας πούλησε σε λιγότερο από ένα χρόνο πάνω από 25000 αντίτυπα! Αν σας έλεγε κάποιος κακοπροαίρετος πως το εμπορικό δεν μπορεί να είναι και ποιοτικό τι θα του απαντούσατε;

Η ελευθερία έκφρασης είναι προνόμιο και δικαίωμα. Ο τρόπος που εκφράζεται όμως κάποιος χαρακτηρίζει τον ίδιο. Προσωπικά δέχομαι τα αρνητικά σχόλια που εκφράζονται εποικοδομητικά σαν υπενθύμιση πως το αναγνωστικό κοινό ποικίλει και δεν μπορεί ένας να καλύψει τις ανάγκες όλων. Γι' αυτό υπάρχουν και πολλοί συγγραφείς.

Τόση ώρα που μιλάμε διακρίνω τη θετική αύρα σας και αντιλαμβάνομαι την απόλυτη ηρεμία της σιγουριάς σας. Να γυρίσουμε το χρόνο λιγάκι πίσω... Πως ήταν η Νικόλ πριν από είκοσι χρόνια;

Η ζωή μου δεν υπήρξε ποτέ ρόδινη, ούτε καν εύκολη. Υπήρξε γεμάτη συγκινήσεις, εμπειρίες, και μεγάλη δόση προβλημάτων που θα μπορούσαν να γονατίσουν άλλους ανθρώπους. Με έκαναν όμως τον άνθρωπο που είμαι, με φόρτισαν με ακατάβλητη ενέργεια για να παλέψω, να επιβιώσω και να απολαμβάνω την παρουσία των δύο υπέροχων παιδιών μου στη ζωή μου.

Τα σχέδια σας για το μέλλον...

Τα σχέδια εξαρτώνται ολοκληρωτικά από εξωτερικούς παράγοντες που είναι πάντα ρευστοί και ασταθείς. Τα όνειρα αντίθετα είναι απόλυτα δικά σου, και σαν όνειρα τα φυλάω στη καρδιά μου.

Τι εύχεστε για τους νέους και τι σε εμάς τους λιγότερο νέους;

Αισιοδοξία! Πίστη στον εαυτό τους. Εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους. Ακόμα και όταν όλα καταρρέουν υπάρχει κάτι καινούργιο να ανακαλύψουμε και να αποδείξουμε τον εαυτό μας.

Και μια τελευταία ερώτηση. Τι σας αρέσει περισσότερο στους αναγνώστες που συναντάτε κάθε φορά;

Το ότι είναι Άνθρωποι!

Σας ευχαριστώ πολύ για την κουβέντα μας! Να είστε πάντα καλά!

Απόσπασμα τηλεοπτικής συνέντευξης

Ο Δημοσιογράφος Γρηγόρης Γρηγοράς μας φιλοξένησε μαζί με την Μαρία Τζιρίτα, στην εκπομπή του Αντιστύλι.
Στο λινκ που ακολουθεί, μπορείτε να δείτε ένα απόσπασμα.

http://www.youtube.com/watch?v=OfZGv1mYe8w

Χ -ΑΧΤΙΔΑ Μιά συνέντευξη στην εφημερίδα της αγαπημένης Χίου

Η ιστορία, ο πολιτισμός και η κουλτούρα της Χίου έχουν πολύ ενδιαφέρον.
Είναι ένα ξεχωριστό και αγαπημένο νησί. Έτσι με πολύ χαρά άναδημοσιεύω τη συνέντευξη που μου ζήτησαν από την αξιόλογη εφημερίδα Χ-Αχτίδα.

ΟΙ ΝΕΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ 30ο ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Στην Εκδήλωση με θέμα «Οι νέες μορφές του βιβλίου»

Τριάντα χρόνια ΄΄ζωής΄΄ συμπλήρωσε φέτος το Φεστιβάλ και ανάμεσα στις εκδηλώσεις του, αποφάσισε να εντάξει και μια ανοιχτή συζήτηση, στραμμένη στις νέες μορφές του βιβλίου, τον ρόλο και τις δυνατότητες της τεχνολογίας, τις τάσεις που επικρατούν στις νέες γενιές αναγνωστών, στην Ελλάδα και τον κόσμο αλλά και την αναγκαιότητα: η λογοτεχνία η ενημέρωση και η εκπαίδευση να είναι προσβάσιμη σε όλους τους πολίτες, χωρίς διακρίσεις.

Με τους συναδέλφους Όμηρο Αβραμίδη και Γιώργο Πολύράκη μιλήσαμε για τις νέες μορφές του βιβλίου σε δεκάδες φίλους του φεστιβάλ που έμειναν μαζί μας μέχρι το τέλος της εκδήλωσης, που συντόνισε η δημοσιογράφος και φίλη Νατάσα Μποζίνη ενώ το συγκρότημα ΕΚΜΕΚ έκλεισε τη βραδιά με τα δροσερά, χιουμοριστικά και εξαιρετικά του τραγούδια.

Για αυτήν την εκδήλωση συγκέντρωσα τις παρακάτω σκέψεις:


«Η εποχή που ζούμε μας επιτρέπει να γράψουμε, να αποθηκεύσουμε τη δουλειά μας, να δούμε τηλεόραση, να ακούσουμε ραδιόφωνο να μιλήσουμε απευθείας με κάποιον φίλο μας στην άλλη άκρη του κόσμου και όλα αυτά μέσα από έναν υπολογιστή.


Γιατί όχι λοιπόν και να ακούσουμε ένα βιβλίο ή να αποθηκεύσουμε εκατοντάδες τίτλους, για να τα έχουμε μαζί μας στα ταξίδια;


Η νέα τεχνολογία μας δίνει αυτές τις δυνατότητες. Όμως πολλοί από μας προτιμούν να νιώθουν στα χέρια τους το βάρος του βιβλίου, να γυρίζουν τις σελίδες του, να σταματούν και να ξεκινούν από την ίδια σελίδα χωρίς ψάξιμο, να οσμίζονται τη φρεσκοτυπωμένη μυρωδιά του, να το παίρνουν μαζί τους στο κρεβάτι, ή να βολεύονται στον καναπέ και να βυθίζονται στις σελίδες του. Το τυπωμένο βιβλίο έχει ακόμα αρκετά χρόνια ζωής μπροστά του.


Όμως οι νέες μορφές του βιβλίου ανοίγουν και νέους δρόμους. Εμείς οι συγγραφείς προβληματιζόμαστε, παρατηρούμε, γοητευόμαστε και νομίζω είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε.


Είναι μεγάλη η χαρά που η Θεσσαλονίκη, η πόλη με τις πολλές πρωτοπορίες, ανοίγει αυτήν τη συζήτηση.

Θα συμβάλλω με μερικές πληροφορίες που αφορούν τις τάσεις των ακουστικών και των ηλεκτρονικών βιβλίων στη χώρα που ζω την Αγγλία αλλά και τα δύο μεγάλα ζητήματα που αφορούν την εκπαίδευση και τους απόδημους Έλληνες.


Όλοι γνωρίζουμε ότι οι απόδημοι έλληνες είναι εκατομμύρια ανά τον κόσμο.


Μόνο στο Λονδίνου ξέρω ότι οι ζουν πάνω από 600 χιλιάδες.


Πόσοι όμως από δεύτερη και τρίτη γενιά μπορούν να διαβάσουν εύκολα τον ελληνικό γραπτό λόγο;


Λίγοι. Οι περισσότεροι κατανοούν τη γλώσσα προφορικά.


Θα ήταν θαυμάσιο λοιπόν να το σκεφτούν αυτό οι Ελληνικοί εκδοτικοί οίκοι και να οργανώσουν την παραγωγή και διανομή της Ελληνικής λογοτεχνίας και όχι μόνο, σε ηχητική μορφή.


Με αυτόν τον τρόπο θα κρατούσαμε ζωντανή και θα προωθούσαμε τη γλώσσα την προφορά και όλα όσα συνεπάγονται και στο εξωτερικό.


Εξάλλου οι νέες μορφές είναι πολύ διαδεδομένες εκεί. Βλέπω καθημερινά πολίτες κάθε ηλικίας που ξεκινώντας για τη δουλειά τους –λόγω απόστασης- μέσα στα τρένα, στο αυτοκίνητο ακούνε ένα βιβλίο αντί για ραδιόφωνο. Όταν βρίσκονται στα πάρκα ή κάνουν τζόκιγκ δίπλα στον Τάμεση φορούν ακουστικά και ακούνε ένα βιβλίο ή ένα… περιοδικό.


Στα μετρό, στο αυτοκίνητο, στο σπίτι κάνοντας εργασίες έρχονται παράλληλα σε επαφή με το ανάγνωσμα που πλέον το ακούν.


Εξάλλου η παρουσία των ακουστικών βιβλίων -audio books– έχει παλιές ρίζες.


Το 1933, ο ανθρωπολόγος J.P. Harrington αποφάσισε να ταξιδέψει στη Βόρεια Αμερική και γοητευμένος από τις προφορικές παραδοσιακές ιστορίες των ιθαγενών Αμερικανών, αποφάσισε να τις καταγράψει σε μικρά δισκάκια αλουμινίου.


Από τότε, τα ακουστικά βιβλία απέκτησαν δικαιωματικά μια θέση σε κασέτες, βινίλια και cds.


Αποτέλεσαν μια δεύτερη λύση –μετά το σύστημα Braille– και για τους πολίτες με προβλήματα όρασης αλλά και πολύτιμη διασκέδαση ή τρόπο εκμάθησης για όλους.
Τώρα γνωρίζουν νέα ανάπτυξη σε πολλές χώρες της Ευρώπης και την Αμερική. Και δεν εξυπηρετούν μόνο άτομα με προβλήματα όρασης, αλλά και ανθρώπους με κινησιακά προβλήματα πάσης φύσεως, όπως αρθρίτιδα, ημιπληγία, παράλυση και ατυχήματα. Και φυσικά, παιδιά.


Στα παιδιά αρέσει να τους διηγούνται παραμύθια. Είναι συχνό φαινόμενο στην Αγγλία να τα βλέπει κανείς στο τρένο με τα ακουστικά να ακούνε το παραμύθι και να ξεφυλλίζουν ταυτόχρονα το βιβλίο μπροστά τους.


Από το 2007 μάλιστα το περιοδικό «Economist» στην ιστοσελίδα του δίνει τη δυνατότητα στον επισκέπτη με μια εγγραφή και πατώντας ένα κουμπί να κατεβάσει άρθρα σε ηχητική μορφή και να τα ακούσει στον υπολογιστή του.


Η κίνηση αυτή εξέπληξε, όπως ήταν φυσικό, τους πάντες και είναι ενδεικτική της νέας τάσης.

Μέχρι τότε κάποια περιοδικά -ανάμεσά τους και ο «Economist»- έβγαζαν κάποιες ηχητικές εκδόσεις για τους πολίτες με προβλήματα όρασης όμως το 2007 ήταν η πρώτη φορά που ένα έντυπο παρουσίασε όλο το περιεχόμενό του ηχητικά στο Διαδίκτυο.

Και αν οι επιλογές στο χώρο των περιοδικών είναι περιορισμένες, δεν ισχύει το ίδιο για τα βιβλία.

Σε ιστοσελίδες όπως οι amazon, apple (itunes), sonystore και ειδικά στο www.emusic.com, μπορεί όποιος διαθέτει πιστωτική κάρτα να προμηθευτεί πολλά και καλά βιβλία, τα οποία δεν περιορίζονται σε μια απλή δραματική αφήγηση αλλά, αντιθέτως, εμπλουτίζουν το… ρεπερτόριό τους με πλούσια ηχητικά εφέ, που δίνουν μια χροιά θεατρικής παράστασης στην όλη ανάγνωση.

Για παράδειγμα, όσοι «δοκιμάσουν» το «Δράκουλα» του Μπραμ Στόουκερ θα εντυπωσιαστούν από την ανατριχιαστική ατμόσφαιρα που προσδίδουν στο ηχητικό κείμενο τα διάφορα εφέ και οι εξαιρετικές ερμηνείες των αφηγητών.

Αλλά και σε ιστοσελίδες όπως οι www.librivox.org, www.archive.org, θα βρει κανείς πολλά -μερικά και δωρεάν- ακουστικά βιβλία.

Προέρχομαι από τον χώρο της εκπαίδευσης. Για πολλά χρόνια δίδαξα παιδιά και εκπαίδευσα δασκάλους για να διδάξουν παιδιά. Έγραψα εκπαιδευτικά βιβλία που εντάχθηκαν και στο δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης.


Από νωρίς κατάλαβα πόσο σημαντικό ήταν το οπτικοακουστικό υλικό για να μπορούν τα παιδιά όχι απλώς να αφομοιώσουν αλλά και να γοητευθούν.


Θα θυμάστε όλοι τις πρώτες κασέτες διδασκαλίας ξένων γλωσσών.


Άνοιξαν νέους ορίζοντες.


Τότε δεν υπήρχε όλοι αυτή η τεχνολογία σε εμάς τους εκπαιδευτικούς.


Το Audiobook έχει χρησιμοποιηθεί για να διδάξει τα παιδιά πώς να διαβάζουν δίνοντας χρώμα στη φωνή, και να αυξήσει την κατανόηση ανάγνωσης μέσω της επανάληψης που είναι βασικό στοιχείο της μάθησης.
Επανάληψη: Ανάλογα με το βαθμό προσοχής και ενδιαφέροντος ενός παιδιού, είναι συχνά απαραίτητο να ακούσει τμήματα ενός ακουστικού βιβλίου περισσότερο από μία φορά επιστρέφοντας στο υλικό όσες φορές χρειαστεί, για να γίνει κατανοητό ακόμη και με παιδιά που έχουν διάφορες μαθησιακές δυσκολίες και αδυναμία συγκέντρωσης.
Και αυτή η επανάληψη μπορεί να γίνει αμέσως ή μετά από κάποια χρονική περίοδο.
Ειδικά τα υπερκινητικά παιδιά που δεν μπορούν εύκολα να συγκεντρωθούν σε κάτι συγκεκριμένο για πολύ, βρίσκουν στο ακουστικό βιβλίο μια πρόκληση και ένα ενδιαφέρον γιατί μπορούν μόνα τους να επιστρέψουν στο κομμάτι που τα ενδιαφέρει ξανά-και ξανά χωρίς να περιμένουν από κάποιον ενήλικα να το κάνει γι’ αυτά.


Επειδή με ενδιαφέρει πολύ το θέμα διαβάζω όσο μπορώ για τις εξελίξεις και πιστεύω ότι τα διαδραστικά βιβλία είναι το μέλλον για την εκπαίδευση, τους ερευνητές και πολύ άλλο κόσμο.


Αν το παιδί έχει στην οθόνη του υπολογιστή του ή του σχολείου του, ένα βιβλίο που εκτός από γραπτό κείμενο θα έχει εικόνες και που με το ποντίκι του υπολογιστή τις πατήσει, για παράδειγμα μια εικόνα πχ λιονταριού, θα ακούσει και πώς βρυχάται το ζώο, όπως και διάφορα άλλα ζώα.


Σε διαφορετικό επίπεδο ισχύει το ίδιο και για την τέχνη.


Ο σπουδαστής διαβάζει για τη ζωή ενός καλλιτέχνη, όπως ο Ελ Γκρέκο και με το πάτημα ενός κουμπιού βγαίνουν στο παράθυρο του υπολογιστή όλα τα έργα του ζωγράφου με ημερομηνίες, πρόσθετες πληροφορίες και όποια λεπτομέρεια ζητήσει.


Αυτές λοιπόν οι νέες μορφές είναι πολύ σημαντικές και για πολλούς άλλους λόγους εκτός από την ψυχαγωγία.


Εύχομαι και ελπίζω σύντομα να δω και Ελληνικά βιβλία, λογοτεχνικά, ιστορικά, λαογραφικά, με τη μορφή των audio-books στα ράφια της Ευρώπης, για να εξυπηρετούνται και να μορφώνονται και τα παιδιά των αποδήμων ελλήνων.


Σας ευχαριστώ»

Ο Γιώργος Πολυράκης μίλησε για τα βιβλία του που έχουν γίνει ηλεκτρονικά αλλά και το πως έζησε τη μεταφορά του μυθιστορήματός του, "Χορεύοντας στη σιωπή" στη μικρή οθόνη.




Ο Όμηρος Αβραμίδης αναφέρθηκε στην εμπειρία που έζησε πρόσφατα, όταν σαν αφηγητής συμμετείχε στην παραγωγή του βιβλίου του "Ο Δρόμος του Φεγγαριού'' σε Audiobook, προσβάσιμο στο σύνολο των πολιτών, αποσπάματα του οποίου παρουσιάσθηκαν στην εκδήλωση.




http://www.youtube.com/user/studioamid




Η Νατάσα Μποζίνη με πολύ χιούμορ περιέγραψε τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα, όταν ένα βιβλίο άλλαζει μορφή.






Τέλος οι ΕΚΜΕΚ μας τραγούδισαν πολλά.


Μεταξύ αυτών και : Το τραπεζίτη και το μπατιράκι.

Πολύ επίκαιροι και ΄΄αγανακτισμένοι΄΄ στίχοι.


http://www.youtube.com/watch?v=dTjDMVbFxEc